Internet of Bodies

Horloges en ringen van Apple, Google en Fitbit meten hart, slaap en plaats en zetten die gegevens in hun cloud. Amerikaanse rechters hebben Fitbit-stappentelling al als bewijs behandeld, onder meer in Bartis v. Biomet.

Een implantaat haal je niet af zoals een polsband. Identificatie of een interface zit dan onder de huid, in hetzelfde lichaam als de persoon die de poort moet passeren.

Het gezicht, de iris, de stem of de manier van lopen kan de sleutel zijn, in plaats van een pas. India’s Aadhaar koppelt biometrie aan een nummer van twaalf cijfers; UIDAI telt meer dan 1,4 miljard inschrijvingen.

Wat ooit een noodpas was, kan morgen de poort tot reis, werk of zorg zijn. Jouw gezondheid als sleutel tot beweging — die logica verdwijnt niet zomaar.

Een genoomtest levert een bestand dat de persoon niet kan vervangen zoals een wachtwoord. De FTC trof bij 1Health.io (voorheen Vitagene) ruwe genetische data en gezondheidsrapporten aan in publiek toegankelijke AWS-buckets.

Het World Economic Forum noemt het Internet of Bodies: sensoren op, in of via het lichaam die het lichaam tot een technologieplatform maken. De standaard IEEE 802.15.6 beschrijft draadloze communicatie over korte afstand in of vlak bij het lichaam.